|
Of u nu rijk bent of straatarm, uw dag heeft evenveel uren als de mijne, precies 24 uur. Als u daarvan de voor herstel benodigde rustperiode aftrekt (voor mij volstaan zes uur slaap, ú heeft wellicht acht of negen uur nodig), dan staan u per dag 15 tot 18 uur productieve uren ter beschikking. Die moet u optimaal benutten!
Arbeidsovereenkomst en overwerk
Uw arbeidstijd dient u optimaal te benutten. Maar het hoeft absoluut geen tijdsverspilling te zijn als u ´s middags eens een uurtje languit op de bank ligt en apatisch de 4 muren aanstaart, vooropgesteld dat u niet ál uw middagen zo doorbrengt.
Maar uitgangspunt is uiteraard om de arbeidsovereenkomst met uw werkgever zo nauwgezet mogelijk na te komen. Dat wil zeggen X euro loon of salaris tegenover Y uren werk per week of per maand. Niet meer en niet minder.
Hoe hoger mensen echter in de organisatie klimmen, hoe kleiner de kans dat men zijn taken binnen de reguliere arbeidstijd kan vervullen: dienstreizen, overwerk en toenemende verantwoordelijkheden plegen op allerlei fronten een steeds grotere aanslag op uw hoeveelheid (vrije) tijd!
Overuren als uitzondering, geen regel
Het lijdt geen twijfel dat in elke branche seizoensgebonden arbeid of andere tijdkritische activiteiten voorkomen, momenten waarop iedereen moet aanpakken om klanten tevreden te stellen en openstaande orders tijdig te volbrengen. Maar als uitzondering de regel wordt, moet u er iets aan doen! Alleen al om een stuk compensatie te verkrijgen voor de alledaagse sleur en om nieuwe contacten te kunnen leggen.
Uw leven buiten het werk
Mensen besluiten bijvoorbeeld bewust om een "dreigende" promotie af te wijzen om niet hun persoonlijke soevereiniteit met betrekking tot tijdsbesteding uit handen te geven. Natuurlijk is dat niet zonder risico en stelt het hoge eisen aan het persoonlijk incasseringsvermogen: wie duidelijk maakt dat er voor hem of haar ook nog een leven buiten het werk bestaat, riskeert spot en kwetsende opmerkingen, in extreme gevallen zelfs pestgedrag van de "dierbare collega´s".
Daarachter schuilt niet zelden afgunst van degenen die zich, hetzij uit lafheid, geldingsdrang, minderwaardigheidsgevoel of wellicht ook uit volle overtuiging, niet aan de tredmolen van alledag kunnen onttrekken. Zulke mensen komt het ongetwijfeld als provocatie voor als anderen zich zichtbaar daarvan distantiëren om aan de druk van het arbeidsbestaan te ontsnappen, althans ten dele.
Laat u zich niet door hen verwarren: het onbegrip bij collega's wordt ongetwijfeld ruim gecompenseerd door bijval binnen uw persoonlijke vriendenkring en dat sterkt u in de overtuiging dat u op de juiste weg bent
|